Categorieën
Ons Strohuisje

Een nieuwe bewoner in ons strohuisje…

Vanavond gingen we verder werken aan het stukje muur tussen de sprong in het dak.

Terwijl ik wacht tot Eefje toekomt op de werf, breng ik alvast het materiaal naar de zolder en zie precies “iets vliegen”. Ik denk eerst nog dat ik het me inbeeld, maar dan vliegt er opnieuw iets over mijn hoofd. Dit keer zie ik het goed: het is een uil die rakelings over mijn hoofd vliegt.

Meteen weten we ook welke vogel er verantwoordelijk is voor de vogelstrontjes op onze zolder. Omdat we deze prachtige vogel geen kwaad willen doen, ga ik even bij onze gebuur vragen om het telefoonnummer van de vogelbescherming van Heusden-Zolder. Terwijl ik wacht op de vogelbescherming komt ook Eefje toe en vertel ik over mijn avonturen met onze gevleugelde bewoner.

Even later komt de ploeg van het vogelasiel toe en samen gaan we naar de zolder, maar de vogel lijkt gevlogen. Onverrichterzake keren de mensen van het asiel terug en wij eten eerst even ons avondeten alvorens we uiteindelijk aan de slag gaan.

Ik sta nog maar net op de stelling als onze uil uit zijn schuilplaats tevoorschijn komt. Hij zat blijkbaar bovenaan onder de nok tussen de balken van het skelet verscholen. Ik bel nog een keer naar de vogelbescherming en in afwachting probeer ik een foto te nemen met mijn GSM. Net op zo’n moment heeft een mens natuurlijk zijn fototoestel niet bij. Uiteraard wilt de uil niet echt poseren, of wat had je gedacht?

Uiteindelijk kruipt de uil achter het stro tussen de plastiek en het stro omhoog en zit hij helemaal achterin. De mensen van de vogelbescherming zijn van mening dat we hem daar best laten zitten en dus keren wij naar huis.

Morgenvroeg zal de vogelbescherming langskomen en zien of ze onze gast overdag makkelijker kunnen vangen. Ik ben benieuwd…

Categorieën
Ons Strohuisje

Eindelijk weer aan het werk…

Na een weekje inactiviteit konden we vandaag weer aan de slag. Papa Jef heeft voor extra hout gezorgd en een verstekzaag die we mogen lenen om de balken in een verstek van 45° te kunnen doorzagen. Onze eigen verstekzaag gaat niet diep genoeg, waardoor we onze balken niet schuin kunnen afzagen.

We beginnen met de schuine kanten aan de onderkant van de sprong in het dak. Hiervoor hadden we die verstekzaag nodig, want aan beide kanten moet deze balk in een hoek van 45° doorgezaagd worden zodat hij schuin tussen de twee verticale steunbalken gezet kan worden. We bevestigen de balk aan de buitenkant met hoekijzers aan de draagbalk van het skelet en schroeven hem met een paar lange schroeven vast aan de verticale balk in het midden.

De onderste driehoek wordt opgevuld met pakketjes stro en daarbovenop wordt een strobaal verticaal gezet met een kleine strobaal ernaast. De hoek links nog opvullen en deze hoek kan aangedrukt worden. Ook hier zagen we een verstek van 45° op de aandrukbalk aan de linkerkant, zodat deze mooi aansluit op de schuine steunbalk.

Voordat we verder omhoog werken, wordt eerste de bovenste hoek gemaakt, net als in de andere punten van het dak.

De tijd vliegt en het is alweer de hoogste tijd voor ons wekelijks frietje…

Categorieën
Ons Strohuisje

Technische werkloosheid…

Het was zondag behoorlijk koud, maar toch wouden we nog verder werken aan de laatste muur op zolder.

Al gauw kwamen we tot de conclusie dat we te weinig aandrukbalken op voorraad hebben en na een paar uurtjes werken waren we dan ook technisch werkloos. Doeme, doeme, …

We besluiten om dan maar huiswaarts te keren en van de nood een deugd te maken en een keertje voor donker thuis te zijn. Net als we willen vertrekken stopt er een auto en stapt er iemand uit. Of ze even een kijkje mogen komen nemen op onze bouw. Uiteraard staan we hier altijd voor open. We delen maar wat graag onze passie voor strobouw met toekomstige strobouwers!

We geven een korte rondleiding en voorzien onze gasten van de nodige uitleg. We vinden het altijd leuk om onze ervaringen te delen, dus bezoek stoort ons eigenlijk nooit. Na de “toer” rijden we naar huis, met de welkome uitnodiging dat als ze een keertje willen helpen, ze uiteraard altijd welkom zijn.

Daarna naar huis, waar Eefje en ik samen genieten van een rustige avond en Papa Jef alvast onze bestelling voor extra aandrukbalken doorgeven.

Vandaag, maandag, heb ik op ’t werk even gezocht naar een mogelijke leverancier voor beits zodat we deze week alvast kunnen beginnen met het behandelen van de ramen en dan zaterdag hopelijk eindelijk de laatste stromuur kunnen afwerken…

Categorieën
Ons Strohuisje

De sprong in het dak…

Vandaag zijn we dan eindelijk begonnen aan het opvullen van de sprong in het dak.

Maar eerst moest er nog plastiek gespannen worden om het stro te beschermen. We hebben immers al kunnen vaststellen dat als de wind goed staat de regen perfect onder de oversteek door waait de zolder op. We doen dit door een strook plastiek van ongeveer 70cm breed af te snijden en deze dan aan één kant vast te nieten op een lange lat. Deze lat wordt dan bovenaan tegen de balk van het houtskelet gespijkerd zodat de plastiek ophangt. Daarna wordt de plastiek opgespannen en aan de onderkant vastgespijkerd met enkele kleine latjes ertussen.

Daarna zetten we aan de rechterkant twee balken rechtop om de schuine balk te ondersteunen waarop het stro moet rusten. Dit loopt niet meteen van een leien dakje, maar met het nodige puzzel- en hamerwerk staan ze uiteindelijk op hun plaats. Als de balk zo op zijn plaats staat, beseffen we dat we eigenlijk maar heel weinig stro uitsparen door meteen van beneden schuin omhoog te werken en we beginnen dus met een stromuur vanaf de vloer van de zolder, rechts van de verticale balk. Als de eerste twee rijen stro op hun plaats liggen wordt er weer eerst gezorgd dat de bovenste hoek opgevuld wordt.

Tegen die tijd is het alweer stikdonker en begint stillekesaan de vermoeidheid zijn tol te eisen.

Tradititiegetrouw belonen we ons weer met een frietje en “nen Bicky” alvorens we naar huis gaan. Morgen wordt er weer verder gewerkt totdat het hout op is, want we hebben ondertussen al wel gemerkt dat er nog wat extra aandrukbalken besteld gaan moeten worden…

Categorieën
Ons Strohuisje

Ook de achtergevel is helemaal klaar!

Vandaag was het voor iedereen een feestdag, maar wij maakten van de extra vrije dag gebruik om verder te werken aan de muren van ons huis.

Onze L-ijzers waren alweer bijna op, dus passeerden we eerst “vlug eventjes” langs Papa Jef, want die was er nog gaan bijhalen voor ons. Uiteindelijk komen we rond 15u pas aan op de werf en nadat we eerst even een foto nemen van de afgewerkte voorgevel, vliegen we er meteen in.

Een zicht op onze voorgevel. Het stro zit netjes ingepakt achter de plastiek om het te beschermen tegen de regen.

Terwijl ik ook van de zolderverdieping enkele foto’s maak, begint Eefje alvast met de werken voor te bereiden door het werkmateriaal en nog wat aandrukbalken naar de zolder te dragen.

De linkerhelft van de achtergevel en het stukje boven het raam is de afgelopen week al afgewerkt.

We moeten enkel nog de benedenhoek boven de vide opvullen met stro. Dat dachten we op een uurtje of twee wel klaar te krijgen, maar heeft toch net iets langer geduurd… De twee onderste rijen stro waren een koud kunstje. Gewoon stapelen, stokken erin en aandrukken. Dat gebeurt ondertussen al routinematig.

Daarna even eerst de bovenste rij plaatsen, want als we verder omhoog werken, dan krijgen we deze er niet meer tussen. Dit loopt net iets anders dan in de bovenste hoeken, omdat we hier niet in een punt eindigen. We beginnen dus met een strobaal omhoog te steken en die met een touw vast te binden zodat hij op zijn plaats blijft hangen. Daarna plaatsen we de aandrukbalken daaronder om zo deze baal omhoog aan te drukken. De ruimte die overblijft is ongeveer 55cm hoog. Net te veel voor een strobaal op zijn kant dus.

Hm, we halen de aandrukbalk er terug tussenuit en leggen deze bovenop ons aandruktafeltje, dat we al eens eerder gebruikt hebben. Hierbovenop leggen we pakketjes stro van ongeveer 10cm hoog en daarboven de strobaal die omhoog moet. Als we dit aandrukken hebben we ongeveer 48cm over om op te vullen. Dat is net enkele centimeters minder dan een strobaal en dus ideaal om deze er nog tussen te klemmen.

De halve strobalen die we uit het dak gehaald hebben zijn hiervoor ideaal en dus steken we deze tussen de twee balken en drukken ze aan naar buiten. De laatste ruimte die overblijft wordt weer opgevuld met een op maat gemaakte baal en daarmee is ook de achtergevel helemaal klaar.

De laatste hoek boven de vide is ook helemaal opgevuld met stro.

Het is ondertussen al een tijdje donker en dus gaan we de ruimte tussen de twee daken laten voor morgen en zondag, maar voordat we weer huiswaarts keren, dragen we nog de strobalen die we nodig hebben naar boven. Deze liggen nog helemaal beneden en dus moeten er een 30-tal strobalen twee verdiepingen omhoog gedragen worden via de trap.

Als die allemaal boven op zolder liggen zijn we bekaf van het vele trappen lopen en leggen we ons eventjes neer op het stro dat we op zolder gestapeld hebben. Heerlijk! We zijn letterlijk volledig omgeven door stro en genieten even van het rustgevende effect van ons strohuisje.