Vanmorgen weer vroeg uit ons bed, want we hebben ons weer heel wat voorgenomen voor vandaag.
We beginnen met het inladen van de wilgentakken die we nog bij ons moeder in de garage hadden liggen. Morgen komt immers onze Peter langs om de eerste stromuur te bouwen en dan hebben we de takken nodig. Meer hierover in het verslagje van morgen…
Aangekomen op de werf, laden we de wilgentakken uit en leggen deze in onze keuken, alias de werkuimte. Daarna laden we de camionette uit, want deze moet leeg zijn zodat we onze Velux-ramen kunnen gaan oppikken bij Paesen.
Terwijl Eefje naar Paesen rijdt om onze Velux-ramen op te pikken, klim ik alvast op ons dak om de dakpannen aan de rechterkant verder op hun plaats te leggen. Het is verschrikkelijk warm en dus moet ik regelmatig even van het dak af om af te koelen. Omdat we vandaag geen hulp hebben, vlot het werk niet zo snel, maar we houden de moed er in! Er zullen immers nog dagen zijn dat we maar met ons tweetjes zullen zijn.
Tegen de middag komt Eefje toe met de Velux-ramen. Netjes ingepakt in maar liefst 8 dozen! De camionette wordt dus weer een keertje uitgeladen. Dan is het hoog tijd voor onze middagpauze.
Na de middagpauze gaat Eefje aan de slag om ons materiaal weer in de camionette te laden (het blijft immers onze “mobiele werfkeet”). Daarna begint ze met het op lengte zagen van de wilgentakken en deze van een scherpe punt te voorzien. Met de hakbijl is dat best zwaar werk. Bij het opbouwen van de stromuren worden deze takken gebruikt om de strobalen in verband te houden. Morgen kom ik hierop nog in detail terug.
Ikzelf kruip weer op het dak om pannen te leggen. De pannen van de bovenste rij willen niet echt mooi passen en als het dan ook nog eens begint te regenen, houd ik het voor vandaag voor bekeken. Ik zal een keer samen met Papa Jef zien hoe we dit best oplossen zodat de rijen mooi aansluiten.
Ik steek dan maar een handje toe bij het snoeien en op lengte zagen van de wilgentakken. Met de cirkelzaag gaat het op lengte zagen en aanscherpen een stuk vlotter.
Met de cirkelzaag is het een koud kunstje om de wilgentakken op de juiste lengte te zagen.
Zo hoeft Eefje enkel nog de uitstekende punten van de takken met de bijl te lijf gaan. We werken flink door en tegen de avond zijn alle takken op lengte en hebben we dus een redelijke voorraad voor morgen.
Eefje gaat de takken te lijf met de bijl zodat er geen uitstekende punten meer zijn en ze makkelijker door de strobaal geslagen kunnen worden.
Nog even de werf opruimen en we gaan op tijd naar huis om morgenvroeg weer fris en monter op de werf te kunnen staan.
Eefje keert voor de eerste keer onze mooie OSB-vloer. Zo is het netjes om morgen onze architect te ontvangen...
Er is de afgelopen dagen weer heel wat werk verricht op de werf, de hoogste tijd dus om onze trouwe lezers op de hoogte te brengen van onze vorderingen.
Donderdagavond heb ik me een avondje geamuseerd met het weghalen van een deel van de pannen aan de rechterkant van het grote dak omdat deze niet mooi op een lijn lagen. We zijn een beetje perfectionistisch en dus moesten ze er af zodat we ze opnieuw kunnen leggen en dit keer perfect op een lijn.
Vrijdag hebben Jens, Papa Ronny en Eefje hun amusement gehad om het stro dat tijdelijk in de keuken gestapeld was te verplaatsen zodat er in de keuken gewerkt kon worden aan de vloer. Eerst werd de afvoer van het kookeiland op zijn plaats gelegd en daarna werden de OSB-platen op hun plaats gelegd.
Zaterdag waren Papa Jef en Mario ’s morgens vroeg alweer present om ons te komen helpen. Papa Jef moest nog eventjes terug op en af naar de houthandel om een voorraad “juffers” op te halen. De “juffers” zijn gedrenkte balken van 18cm x 6cm die zullen gebruikt worden om het stro in de muren aan te drukken. Aangezien woensdag onze architect, Peter Vos, langskomt om ons te begeleiden bij het bouwen van onze eerste muur, moeten we zorgen dat er voldoende materiaal aanwezig is en dat we klaar zijn om aan de muren te beginnen. Tot we zover zijn is er nog veel werk te doen en dus vliegen we er maar meteen in. Eefje en ikzelf rijden ook nog even langs de groene kachel om onze pelletkachel te bestellen en alvast een stuk buis op te halen zodat we deze door het dak kunnen steken om zo onze schoorsteen op de juiste plaats te kunnen zetten. Ondertussen zorgen Papa Ronny en Mario ervoor dat er aan het plafond van ons overdekt terras vooraan alvast onderdak vastgeniet wordt. Met schaliebord zorgen ze dat er een draagvlak is om de strobalen in de vloer van de studio te stapelen. De schaliebord-planken worden 30cm uit mekaar vastgenageld, net als in het dak. Daarna worden de strobalen in de vloer gestoken. Daarmee zijn ze alvast begonnen als wij terugkomen van de groene kachel.
Het lukt niet zo goed om het stro in de vloer te steken, maar dat komt vooral omdat ze geen triplex plank gebruiken om het stro makkelijker tussen de balken te doen glijden. Eventjes demonstreren hoe het moet en het gaat meteen een stuk vlotter. Terwijl Papa Ronny en Eefje het stro doorgeven naar boven, duwen Mario en ikzelf het stro tussen de balken.
Als Papa Jef terugkomt van de houthandel met de “juffers” worden deze met vereende krachten van de remork gelost en in de keuken gestapeld. Het ziet er net uit als een blits groen kookeiland…
Daarna kruipen Papa Jef, Mario en ikzelf op het dak om aan de linkerkant van het grote dak de panlatten op hun plaats te leggen. Na de middag komen ook Jens en Niels toe om een handje toe te steken. Samen met Papa Ronny en Eefje werken zij beneden verder op de afvoer van de toiletten op hun plaats te leggen.
Het werk vlot goed en als de ijsboer voorbij rijdt vinden we dan ook dat we een ijsje verdiend hebben. Papa Jef wuift vanop het dak naar de ijsboer dat hij moet stoppen en ik haast me naar beneden om ijsjes te gaan bestellen. Als ik binnen kom blijkt mijn vrouwke naar de winkel te zijn om enkele koppelstukken te kopen voor de afvoer. Eventjes bellen om te zien hoe lang ze nog wegblijft en stiekem hopen dat ik een extra ijsje kan opeten, maar ze blijkt al op de terugweg te zijn. Dan toch maar een ijsje delen… Straffer nog mijn vrouwke is langs de bakker geweest en heeft een echte smurfenvlaai meegebracht. We hadden begrepen dat Mario een beetje zot is van smurfenvlaai, vandaar.
Na ons ‘vieruurtje’ wordt er nog even verder gewerkt, maar niet te lang want Eefje en ik hebben afgesproken met de maten om te gaan eten en we worden om 18u30 verwacht in Beringen. Terwijl wij ons haasten langs ons moeder om ons op te frissen, werken Papa Ronny, Jens en Niels nog even verder aan de afvoer totdat deze op zijn plaats zegt.
Terwijl ik verder werk op het dak, zorgt de rest ervoor dat alle leidingen van de keuken op hun plaats liggen en dat de afvoer van de toiletten definitief op hun plaats liggen en naar buiten geleid worden. Als ik klaar ben op het dak is er beneden ook flink doorgewerkt, want er ligt al vloer in de keuken, de eetkamer en de living! We zetten ons eventjes in een plooistoeltje in de living, kwestie van het gevoel van ruimte te ervaren dat we zullen hebben als we hier binnenkort zullen wonen. Zalig!
Het waren zware dagen, maar mede dankzij iedereen dat ons een handje is komen toesteken is er weer heel wat werk verricht en is ons strohuisje weer een beetje meer af.
Morgen gaan we ons boodschappenlijstje afwerken, want er moet her en der nog wat materiaal opgehaald worden en dinsdag wordt er dan weer flink door gewerkt…
Vanmorgen worden Eefje en ik allebei “een beetje stijf” wakker. Zo te voelen hebben de 8 ton die we gisteren samen met de rest gelost hebben veel van ons lichaam gevraagd. We voelen hier en daar spieren waarvan we niet wisten dat we ze hadden.
We zijn echter vastberaden om ook vandaag weer heel wat werk te verzetten en dus begeven we ons weer richting onze werf, waar we rond 8u30 toekomen. In afwachting van Papa Ronny en Jens die ons vandaag komen helpen, beginnen Eefje en ik alvast met het voorbereiden van de werf. Ik verzamel bouwmaterialen en Eefje begint alvast met het opvullen van de openingen tussen de strobalen in de vloer met los stro.
Per vakken van 4-5 rijen pannen wordt het dak verder dicht gelegd.
Ondertussen is ook “Jef van Anja” toegekomen om ons enkele tips te geven met betrekking tot de aanleg van het sanitair. Hij legt uit hoe we de leidingen op hun plaats moeten leggen, hoe we de hoogte moeten bepalen waar de kranen aangesloten moeten worden, hoe het water binnenkomt en dan via collectoren verdeeld wordt naar de verschillende aansluitpunten. Heel wat informatie om te verwerken, maar Papa Ronny ziet het helemaal zitten.
Daarna beginnen Eefje en Papa Ronny met het leggen van de eerste elektrische leidingen in de vloer van de living en eetkamer en tegen de avond kunnen de eerste OSB-platen al op hun plaats gelegd worden, zodat we al zowaar al een stukje vloer hebben.
Morgen is er een rustdag, maar dinsdag  komen Papa Ronny en Jens weer helpen.
Vanmorgen habben we om 8u afgesproken op onze werf. De boer zou immers rond 8u een volgende lading stro leveren zodat de rest van de vloer kan opgevuld worden en we aan de muren kunnen beginnen.
We waren goed op tijd vertrokken om zeker op tijd te zijn, maar een vrachtwagen vond het vanmorgen blijkbaar nodig om de volledige snelweg te versperren en dus zijn we pas rond 8u bij ons moeder in Zolder, waar we de camionette moeten oppikken. Kathy (mijn jongste zus) en Mario, een kameraad van mijn zuske staan ons al op te wachten als we op de werf aankomen. Van onze stroboer is er dan nog niks te bespeuren.
Iets voor 9u hebben we nog altijd geen nieuws van onze stroboer en dus belt Eefje even om te informeren of ze ons niet vergeten zijn. We horen een “Oei” en dan een “Oei, oei, oei” en daarna een “Ah, OK”. Hm, mysterieus… Wat zou er aan de hand zijn? Blijkbaar werd onze boer door enkele “ijverige politieagenten” tegengehouden omdat zijn lading 20cm te hoog was. Het had wat voeten in de aarde, maar uiteindelijk is hij toch verder mogen rijden zonder eerst een deel van de lading te moeten afladen. Oef!
Terwijl we wachten gaat ons Kathy langs de bakker voor koffiekoeken. Zo kunnen we genieten van een worstebroodje en croissant als ontbijt. Da’s mooi meegenomen. Merci, zus!
Even later komen Papa Jef en onze “Freddy” toe met onze OSB-platen. Deze wegen zo’n 2 ton en moeten afgeladen worden voordat onze boer toekomt met zijn stro. We schieten dus meteen in actie en terwijl Papa Jef ze van de remork haalt, geven Freddy en ikzelf de OSB-platen door naar boven, waar Mario en Eejfe ze aannemen en in 4 stapels op de studio leggen. Zo nemen ze geen ruimte in beneden, waar we alle ruimte kunnen gebruiken voor het stro.
Elke plaat weegt zo’n 18kg en na een tijdje begint dat flink door te wegen. Papa Jef biedt aan om even over te nemen om de platen omhoog te steken en laat mij de overige van de remork halen. Na nog even doorzetten hebben we alle platen naar boven gebracht en hebben we onze eerste pauze ruimschoots verdiend!
Even later komt ook onze boer toe met onze tweede lading stro.
De boer komt toe met onze tweede lading stro.
Raf komt ook net toe en schiet meteen mee in actie. Met vereende krachten wordt de eerste aanhangwagen gelost en alle strobalen netjes in de garage gestapeld. We vormen een ketting van aan de aanhangwagen tot in de garage zodat de strobalen makkelijk kunnen doorgegeven worden tot bij Mario, die alles netjes opstapelt. Zo met wat extra volk gaat het lossen vrij vlot, maar het blijft toch zwaar werk om de strobalen te stapelen. Ze blijven tenslotte tussen 10 en 15kg wegen per stuk, he.
Als de eerste wagen leeg is, wordt het los stro dat van de strobalen komt in zakken gestopt en houden we even een korte pauze om te bekomen terwijl onze boer de volgende aanhangwagen voorrijdt. ’t Is toch nen krak met zijn traktor en aanhangwagen, want in het achteruitrijden loopt de band van de aanhangwagen exact in het eerste spoor. Ge moet het maar kunnen!
Een deel van de tweede aanhangwagen wordt nog mee in de garage gestopt totdat deze tot aan het plafond vol steekt met stro. De rest van het stro wordt in de keuken opgestapeld. De ketting wordt een beetje verder uit mekaar gezet zodat we de strobalen tot achteraan kunnen doorgeven en even later is ook de tweede aanhangwagen helemaal leeg. Het is ondertussen bijna middag en dus de hoogste tijd voor een korte pauze.
Raf gaat even langs thuis om te eten, maar komt namiddag terug.
Terwijl we onze boterhammekes eten, komt Chris toe om ook een hand toe te steken. Om te beginnen op het dak moet er in een deel van de pannen een gat geboord worden zodat deze met een schroef verankerd kunnen worden. Zo moeten alle gevelpannen verankerd worden om te voorkomen dat ze bij een hevige storm van het dak waaien.
Chris boort een gat in een dakpan, zodat deze verankerd kan worden.
Terwijl Freddy en Eefje beneden stro in de vloer steken, gaan Papa Jef en Raf het dak op om de pannen te verdelen over het dak. Chris en ik laden een pallet vol met pannen en brengen deze dan met de kraan omhoog. Om zeker te zijn dat de pannen overal gelijkmatig verdeeld worden, gaan we als volgt te werk:
de gevelpannen aan de rechterkant van het dak worden eerst op hun plaats gelegd en verankerd met een schroef
daarna worden zowel bovenaan tegen de nok de laatste rij, als beneden de onderste rij pannen gelegd over de hele breedte van het dak er zorgvuldig op lettend dat bovenaan en onderaan exact evenveel pannen liggen
om te zorgen dat we later bij het opvullen van het dak mooi op lijn blijven, wordt er met behulp van een smetkoord een lijn getrokken van boven naar beneden en dit om de 4 pannen
door te zorgen dat de rand van de pannen gelijk blijft met de lijntjes die op de panlatten getekend worden, zijn we zeker dat alle pannen mooi op een lijn zullen liggen
Papa Jef verankert de gevelpannen.De dakpannen worden gelijk verdeeld over het dak.
Er wordt flink doorgewerkt en tegen 17u ligt een groot deel van de rechterkant van het grote dak dicht met pannen.
Onze helpers worden elders verwacht en dus zit het werk er voor vandaag op, wat het dak betreft.
Iedereen is ook goed moe van het zware werk, want niet te vergeten: Er is vandaag na de 2 ton OSB-platen ook ongeveer 6 ton stro gelost en nog ettelijke kilo’s dakpannen op hun plaats gelegd. Er is dus letterlijk een berg werk verzet vandaag.
De vloer beneden zit vol met strobalen. Eefje en Freddy hebben hier hard gewerkt zodat er morgen enkel nog de gaten opgevuld moeten worden.
Het was een lange en zware dag, maar we zijn tevreden want er is heel wat werk verzet. Vele handen maken zwaar werk licht en dus willen we al onze helpers nog eens extra bedanken. Merci mannen!
Eigenlijk wouden we vandaag beginnen met de dakpannen en zonnepanelen, maar we hebben dat uitgesteld om 2 redenen:
geen volk beschikbaar om te helpen (en met twee is het echt wel heel zwaar!)
de bevestigingshaken en/of schroeven om de pannen waar nodig te verankeren werden niet meegeleverd met de pannen blijkbaar. Hiervoor gaat Eefje maandag Paesen “op zijn donder geven”.
We hebben ons dan maar noodgedwongen beperkt tot het opvullen van de vloer in de keuken en eetkamer met stro. Hier moeten geen leidingen door en dus kunnen we daar alvast het stro in de vloer steken.
Net als gisteren, worden er eerst triplex planken in de tussenschotten gelegd en daarna worden de triplex planken bedekt met dampzeil. Om het dampzeil makkelijk op maat te kunnen afsnijden, gebruiken we een triplex plank van ongeveer 60cm en daarrond wikkelen we het dampzeil. Door dan met een scherp mes langs de rand af te snijden krijgen we allemaal stroken van ongeveer 60cm die we dan perfect in de tussenschotten kunnen leggen en vastnieten.
Eefje en Jens snijden het dampzeil af op de juiste breedte zodat het perfect in de tussenschotten past.
Met een nietpistool op luchtdruk gaat het nieten heel snel vooruit en zo schieten we heel goed op met het leggen van het dampzeil in de schotten.
Het dampzeil ligt op zijn plaats en de schotten zijn dus klaar om het stro tussen te steken.
De vloer van de keuken. Resultaat juist voor het opvullen van de gaten.
Ik zou het nog bijna vergeten te vermelden: uiteraard komt het aantal strobalen dat je in een schot stopt ook niet juist uit zodat ze er exact tussen passen. Op het uiteinde moet er dus altijd nog een halve of een derde strobaal tussen gestoken worden om een rij volledig op te vullen. Vandaag moesten we nog geen extra strobalen splitsen, want we hadden nog een aantal halve strobalen over van het werk op het dak.
Ons stro is nu bijna op en dus wordt het de hoogste tijd om een nieuwe lading te bestellen bij onze stroboer, Emmanuel. Gelukkig heeft hij nog heel veel stro op voorraad.
We hopen uiteraard ook dat we wat volk opgetrommeld krijgen om het stro zo snel mogelijk te lossen en te stapelen en niet te vergeten om de dakpannen die ongeduldig liggen te wachten op het dak te leggen…
De dakpannen wachten vol ongeduld om op het dak gelegd te worden...
